Tien oude stijl foto’s

Fotograaf Gorinchem

Laten we eens tien voorbeelden bekijken:

Nogmaals, deze tweede toont de stijl. De schrijvers zijn met elkaar getrouwd. Of ouders van een baby. Of iemand die stropdassen op maat maakt voor klanten of voor hun klanten.

Dit is een campagne voor een bedrijf. Het geeft het beeld van vrede en harmonie aan hun land en zet hun naam bovenaan. Dit is een grafische advertentie. Denk aan de plaatsen waar een roman of foto kan komen als het in deze gang van zaken wordt gezet. Het zou de school, het winkelcentrum, de kerk, het winkelcentrum, het TV-station, de krant, enz. kunnen zijn. Deze vertelt ons dat de woorden ”Geen land, geen lava, geen stelen” deel uitmaken van de bedrijfsnaam. Niet erg interessant, toch?

Nu iets directer. Sommige mensen in een rechtszaal zitten precies waar ze zitten tijdens het proces. Deze persoon is de persfotograaf. Wanneer hij voor het eerst zichtbaar is vanaf de begane grond, heeft hij een neutrale uitstraling, en hij kan door sommigen worden gezien als een getuige. Hij maakt immers willekeurige foto’s. Maar hij is er echt als hij nodig is. Dit is fotojournalistiek. Dit voorbeeld toont het medium: de persfotograaf maakt foto’s van de actie in de rechtbank.

Mogelijke nieuwsverhalen kunnen gebruik maken van dit medium: de piloot die dit vliegtuig bestuurt zal de mediaconferentie voor een verslaggever “gatecrashen” en het verhaal fotograferen. De auto die over dit kind rijdt en hem doodt zal worden opgepikt door de N.G.O.-achtige Burgergroep. Dan wordt de media gek.

Dit voorbeeld van een naakt begon zijn leven als een grap op een professionele website. Toen besloten de auteur en een andere persoon op kantoor dat het interessant zou zijn om de tekst van het liedje te gebruiken. Er zou een mooie foto gemaakt worden van dit lekkere sit-down diner, de twee naast elkaar, en ze zouden poseren zoals ze op het podium doen bij concerten voor de vier jongens.

De critici merkten het: Het was te dichtbij, te goedkoop, te “grof”. De fotograaf besloot dat hij een beetje meer afstand nodig had om zijn talent te tonen. Dit nam een flink aantal van de foto’s van de auteur voor zijn rekening. Hij werd in de branche bekend als “de fotograaf die zijn hoek niet kon bedenken. Je kunt de afschuw van de mensen in hun ogen zien. Humor is een veilig middel. Er zijn serieuze onderwerpen op een foto. Het onderwerp is zichtbaar en maakt zijn aanwezigheid kenbaar. Maar je kunt geen grap maken van iets dat serieus is.

Hieronder is een grafische reclame voor een band die een geluidsshow of concert geeft. Hier is de artiest, zodat je weet wie ze is. Haar profielfoto toont de band in zijn geheel, wat meestal alle instrumenten en gezichten omvat. De namen van de twee jongens zouden al bekend moeten zijn. En omwille van uw ogen, is het getekend in een stijl die u zal helpen hen te herkennen. De tour-foto’s hieronder laten zien hoe elke foto werd genomen. Dit is bevredigend als begin.

Sommige fotografen willen gewoon dicht bij de actie zijn. Sommige fotografen blijven graag voor langere tijd op één locatie. Andere fotografen willen gewoon op de set zijn. Waarom sommige fotografen wel en andere niet? Zoals ik al liet doorschemeren in mijn algemene uitleg over fotografie, zijn er functie-eisen en persoonlijkheidstypes. Als iemand serieus genomen wil worden, moet hij goede foto’s hebben. Als iemand wil dat zijn foto’s grappig of maf worden gevonden, moet hij gewoon eenvoudig zijn en foto’s maken op een manier die helpt zijn verhaal naar buiten te brengen.

Wel, ik hoop dat je enkele oude stijl foto’s hebt ontdekt die je doen grinniken. Zorg ervoor dat u ze naar mij e-mailt op: ********@photoslut.org

BOFH+: The Short Fuse is the Bastard Son of Douglas Adams Op deze dag…

Het is 4 juli! Weer zo’n dag die meer met de USA te maken heeft dan 100 jaar geleden! Het is ook de 1e van de maand, dus dat betekent nog 4 dagen van alleen maar lezen van The Old Geezers Wacky Universe, in aantocht!

Dit is al vele, vele malen besproken in de laatste 3 FTW+ columns.

In feite is het vrij gemakkelijk op te zoeken – een snelle Google-zoekopdracht over Amerika gekleurd (Tjonge, ik heb een lange weg afgelegd in vergelijking met mijn eerste drie FTW++ columns toen ik me niet realiseerde HOE moeilijk het is deze dingen te vinden) kost minder dan 100 cent.

GROTE update! Twee notities over de P.O.K. Club. Ik heb ook een update geschreven over het Bumblebee subgenre. Er komt nog meer!

Een van de grappigste (en in zekere zin meest verontrustende) dingen die ik (meestal) in verticale modus doe, is het kopiëren van een scherm van een stel niet-pornografische afbeeldingen op een of andere website.